تبلیغات
کهکشان اتومبیل - مطالب دی 1392

کهکشان اتومبیل

انتخاب نام مناسب برای یک محصول، یکی از موارد اساسی در فروش آن است و خودروسازان نیز این مسئله را که به اصطلاح برندینگ نامیده می‌شود، کاملاً مدّنظر قرار می‌دهند. نام یک خودرو، اگرچه عامل تأثیرگذار کامل در بالا کشیدن یا سقوط یک مدل در بازار خودرو نیست، ولی در عین حال می‌تواند باعث ماندگاری یک محصول در اذهان عمومی شود. نام‌هایی مانند کوروت، موستانگ، کمری و سری ۳ را در نظر بگیرید که همگی بر اساس استراتژی‌های کمپانی مربوطه نام‌گذاری شده‌اند. البته چنین تصمیم‌هایی در پشت درهای بسته انجام می‌گیرد. این که بعضی خودروهای مشهور کنونی، می‌توانستند دارای نام دیگری در بازار باشند، در نوع خود جالب است. مثلاً فورد موستانگ را در نظر بگیرید که اولین بار می‌خواست با نام «تاندربرد II و تورینو» به بازار وارد شود. در واقع اگر برخی دخالتها از طرف دیگر طراحان و برنامه‌ریزها نبود، بازار کنونی اتومبیل در جهان نام‌های معروفی مانند موستانگ یا فورد فیوژن را در خود نداشت.

فورد فیوچرا (Futura)

اگر کمپانی فورد، نظر خود را تغییر نمی‌داد، شاید در مقطع کنونی، خودرویی با نام فورد فیوچرا، به عنوان پرفروش‌ترین سدان خانوادگی در امریکای شمالی شناخته می‌شد. ولی در واقعیت، فورد فیوچرا با عنوانفورد فیوژن معرفی شد.

2013 Ford Fusion

2013 Ford Fusion


فیوچرا عنوانی بود که اولین بار برای یک خودروی کانسپت لینکلن در سال ۱۹۵۵ به کار رفت. از آن‌جا که این کانسپت، بعدها به تولید انبوه رسید، مدل فیوچرا تبدیل به یکی از خودروهای ریشه‌دار و مشهور شد. این خودروی نمایشی، بعدها به نام بتموبیل شناخته شد؛ زیرا شخصیت بتمن در سریالی که به همین نام در دهه ۶۰ میلادی از تلویزیون پخش می‌شد، از این مدل خودرو، به عنوان بتموبیل خود استفاده می‌کرد. پنجاه سال بعد، فورد تصمیم گرفت تا دوباره این مدل را احیا کرده و با نام فیوچرا به امریکا و کانادا معرفی کند. فورد فیوچرا از سال ۱۹۶۲، نامی شناخته شده در استرالیا بود و همه چیز آماده بود تا فورد، مدل جدید خود، فیوچرا را به بازار معرفی کند. امّا گروه خدماتی پپ بویز (Pep Boys) که این نام را برای فروشگاه‌های تایر خود به کار می‌بردند و بنابراین امتیاز این نام تجاری متعلق به آن‌ها بود. بنابراین، فورد، برندی جایگزین برای یک خودرو با کاربری‌های گوناگون پیدا کرد و فورد فیوژن در سال ۲۰۰۵ متولد شد؛ یک سدان چهار در که بایستی فورد فیوچرا نام می‌گرفت. فورد فیوژن در سال ۲۰۱۲، سومین خودروی پرفروش در بین محصولات فورد بود.

نیسان / داتسون 240Z فیرلیدی (FairLady)

داتسون 240Z یکی از ریسک‌های کمپانی نیسان در بازار امریکا بود. در دهه ۷۰ میلادی، بسیاری از خودروهای ژاپنی که به امریکا وارد می‌شد، شامل کشنده‌های سبک و خودروهای با صرفه اقتصادی بود و معرفی 240Z در آن، برخلاف سیاست‌های جاری داتسون بود. امّا در عین‌حال، این خودروی اسپورتی زیبا که قرار بود با برند «فیرلیدی» به بازار بیاید، به سرعت مورد استقبال رانندگان امریکایی قرار گرفت.

1969 Datsun 240Z

1969 Datsun 240Z


در حالی که خودروی فیرلیدی Z در ژاپن کاملاً شناخته شده بود، کمپانی نیسان، نمونه خودروهای داتسون اسپورتی جدید خود را به شاخه ایالات متحده نیسان فرستاد. رئیس بخش ایالات متحده نیسان، یوکوتا تاکایاما که به لقب «مستر کِی» مشهور بود، با این نام، زیاد موافق نبود و تنها چند روز قبل از ورود فیرلیدی به نمایشگاه‌ها، نام آن تغییر یافت. برچسبی با معنای «خانم زیبا» چیزی نبود که مستر کی اجازه چسبیدن آن را به خودروهای خود بدهد و بر این اساس، برچسب ساده‌تر 240Z با عنوان Legacy به معنای «میراث» جایگزین آن شد. امروزه، حتی تصور اینکه رانندگان اهل امریکا، به دنبال یک خودروی اسپورت با نام «فیرلیدی» باشند نیز مشکل است.

دوج زیپ (Zipp)

زمانی که دوج در سال ۲۰۱۳، خودروی کامپکت جدید خود را بر اساس پلتفرم فیات با نام «دارت» عرضه کرد، کاملاً به گذشته‌ی خود اطمینان داشت و ارتباط مناسبی با آن برقرار کرده بود. مدل دوج دارت، اولین بار بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۶ تولید می‌شد. البته برخی خودروهای مکزیکی کرایسلر در دهه ۸۰ میلادی نیز از نام دارت استفاده می‌کردند.

2013 Dodge Dart

2013 Dodge Dart


با این‌حال، وقتی اولین بار دوج دارت می‌خواست به بازار وارد شود، خودروسازان کرایسلر، وسواس عجیبی در انتخاب نام آن به خرج دادند. در حالی که این خودرو در حال توسعه مراحل طراحی خود در کمپانی کرایسلر بود، مسئولان کرایسلر اعتقاد داشتند که این خودرو باید با نام زیپ عرضه شود. عنوان زیپ پس از مطالعاتی که در بازار انجام گرفته بود و سادگی استفاده از آن، انتخاب شده بود. امّا عنوان خودروهایی مانند فورد ادسل (Edsel) نیز با مطالعات گسترده بازار انجام شده بود. در نهایت، عنوان دوج دارت برای این خودرو انتخاب شد و بیشترین سهم را در این میان، حرف D در اول نام Dart داشت.

شورولت پنتر (Panther)

برای رقابت با فورد موستانگ، خودرویی که در میانه‌های دهه ۶۰ میلادی به موفقیت بی‌نظیر دست یافته بود، بخش‌های شورولت و پونتیاک از جنرال موتورز نیز دست به دست هم دادند تا خودروی دو در خود را برای راننده‌های جوان آماده کنند.

2014 Chevrolet Camaro SS

2014 Chevrolet Camaro SS


شورولت، چند ماه قبل از عرضه این خودرو، از آن با نام پنتر (یوزپلنگ) یاد کرد. امّا در یک حرکت زیرکانه و اقتصادی، در کنفرانس خبری خود، خبر از ملاقات خود با «جامعه ریشه‌کن کردن حضور یوزپلنگ‌ها در دنیای اتومبیل‌ها»، SEPAW، داد. در نهایت، این کنفرانس خبری که در سال ۱۹۶۶ برگزار شد، مدل کامارو را معرفی کرد. البته با اینکه شورولت پنتر، هیچ‌گاه به خط تولید خودروسازی وارد نشد، امّا گروه تیونینگ SLP در تعداد محدودی از کامارو، از طراحی‌های پنتر استفاده کرده است.

پورشه ۹۰۱

پنجاه سال از تولد پورشه ۹۱۱ می‌گذرد و این خودرو، در واقع، داستانی هیجان‌انگیزی از یک خودروی اسپورت کلاسیک است. طراحان این خودروی اسپورت آلمانی، نام مدل جدید خود را ۹۰۱ گذاشتند و سال ۱۹۶۳، نمایشگاه بین‌المللی اتومبیل فرانکفورت، جایی بود که پورشه ۹۰۱، توجه بسیاری را برانگیخت. با وجود واکنش‌های مثبتی که به مدل جدید پورشه نشان داده شد، این موضوع به مذاق پژو، خودروساز فرانسوی، خوش نیامد و با کمال تعجب، اعلام کرد که امتیاز برندی که در آن عدد سه رقمی با رقم میانی «صفر» باشد، متعلق به پژو است.

50 years of porsche 911

50 years of Porsche 911


یک سال پس از نمایشگاه فرانکفورت، خودروی اسپورت، به صورت رسمی با نام پورشه ۹۱۱ وارد چرخه تولید شد. تعداد پورشه‌های ۹۰۱ تولید شده، ۸۲ عدد بود که نتوانست به بازار عمومی راهی پیدا کند. منبع:مجله پدال



تاریخ : دوشنبه 30 دی 1392 | 02:41 ب.ظ | نویسنده : هومن قرائی مقدم | نظرات

تمام آن چه که باید درباره سری مسابقات ماشین های الکتریکی فرمول E باید بدانید! سری مسابقات ماشین های الکتریکی با نام فرمول E که در آینده نزدیک و تحت نظارت فدراسیون بین المللی اتومبیلرانی FIA برگزار خواهد شد،

Formula E Race Car

Formula E Race Car


تمامی هیجان و جذابیت مسابقات فرمول یک را بدون نیاز به استفاده از سوخت های فسیلی در پیست های مسابقه به ارمغان می آورد. * همانند سایر مسابقات اتومبیلرانی رده بالای دیگر، هدف تعیین شده این است که از این اتومبیل های چرخ باز به عنوان بستری برای امتحان تکنولوژی های جدید استفاده کرد که ممکن است در آینده وارد خودروهای تولیدی شوند. اگر یک ترکیب شیمیایی باتری برتر قرار است وارد چرخه تولید شود، به عنوان مثال، برای نخستین با در اینجا آزمایش خواهد شد. این مسابقات در سپتامبر 2014 آغاز خواهد شد، و این ها چیزهایی هستند که ما در مورد آن تاکنون می دانیم:

مکانهای برگزاری مسابقات 2014

مکانهای برگزاری مسابقات 2014


محل انجام مسابقات
تقویم افتتاحیه مسابقات شامل 10 مکان می باشد: دو عدد در آمریکای شمالی، سه عدد در آمریکای جنوبی، سه عدد در اروپا و دو عدد در آسیا. تمامی پیست ها مسیرهای موقت خیابانی هستند، به عنوان مثال پیست مشهور Circuit de Monaco فرانسه یکی از پیست های اروپا می باشد. نهایت سرعت در این مسابقات به 225 کیلومتر در ساعت محدود شده است، پس مسابقاتی بسیار نزدیک با مسیرهایی نسبتا کوتاه انتظار داشته باشید.

Formula E

وزن بیشتر و قدرت کمتر نسبت به خودروهای فرمول وان


مسابقات در حال حاضر به صورت Spec Series خواهند بود
مسابقات فرمول E به صوت Spec Series آغاز خواهد شد، به گونه ای که تمامی تیم ها از اتومبیلهای مشابه هم استفاده خواهند کرد. به غیر از راننده، عوامل متغیر اتومبیل ها فقط محدود به تنظیمات شاسی (هم ترازی، میزان سفتی کمک فنر، ارتفاع اتومبیل، و سیستم تعلیق) و چند تغییر آیرودینامیکی خواهد بود. کمیته مسابقات تمامی اتومبیل ها را به محل برگزاری مسابقات منتقل خواهد کرد، بنابراین این سری مسابقات همانند مسابقات آماتور Skip Barber “بیا و رانندگی کن” خواهد بود. هدف نهایی این است که تمامی تیم ها همانند مسابقات فرمول یک اتومبیل های خود را طراحی کنند.

هر قسمت خودروها توسط یک شرکت متفاوت تدارک دیده می شود

هر قسمت خودروها توسط یک شرکت متفاوت تدارک دیده می شود


موتور و پیشرانه
شرکت McLaren Electronic Systems موتورهای الکتریکی AC را تامین خواهد کرد، که در بحث های اتومبیل های فرمول E به نام واحد مولد موتور یا MGU شناخته شده است. جعبه دنده ترتیبی ساخت شرکت بریتانیایی Hewland است. موتور 268 اسب بخار قدرت دارد، اگر چه در هنگام مسابقه قدرت آن به 178 اسب بخار محدود می شود. راننده ها مکانیسم های از پیش تعیین شده 90 اسب بخاری برای افزایش قدرت ماشین را در اختیار دارند. در دورهای تمرینی و مراحل مقدماتی هیچ نوع محدودیت قدرتی وجود ندارد. فرمول E پیش بینی می کند که اتومبیل ها در کمتر از سه ثانیه از صفر به سرعت صد کیلومتر بر ساعت خواهند رسید.

Spark-Renault SRT formula e race car

Spark-Renault SRT formula e race car


شاسی
شرکت فرانسوی Spark Racing Technology تعداد 42 عدد اتومبیل Spark-Renault SRT_01E را برای 10 تیم شرکت کننده خواهد ساخت و انتظار می رود که در فصل افتتاحیه وارد رقابت خواهد شد. سازه داخلی فیبر کربنی و آلومینیومی را Dallara تامین می کند، شرکتی ایتالیایی که شاسی IndyCar را می سازد. دماغه آن حالت نوک تیزی مانند اتومبیل های فرمول یک دارد که همراه با پوشش های آیرودینامیگی برای کاهش کشش می باشند، مشابه پوشش های قسمت عقب IndyCars، که در هر چهار گوشه وجود دارند. دارای سیستم pushrod، سیستم تعلیق بازوهای کوتاه و بلند همراه با کمک فنرهای قابل تنظیم شرکت Koni و میله های موج گیر که چرخ های ساخت شرکت OZ را مستقر می کنند. شرکت میشلین تامین کننده انحصاری تایرهاست. حداقل وزن ترکیبی اتومبیل و راننده 1764 پوند، یا حدوداً 350 پوند بیشتر از یک اتومبیل فرمول یک است.

Spark-Renault SRT formula e race car

Spark-Renault SRT formula e race car


باتری
شرکت انگلیسی Williams Advanced Engineering باتری ها را می سازد، که این باتری ها “سیستم ذخیره سازی انرژی قابل شارژ” یا RESS نامگذاری شده اند. سوپر خازن ها به احتمال زیاد با باتری همکاری خواهند کرد تا بتوانند نیروی مورد نیاز برای شتاب گیری حداکثری کوتاه مدت را تامین نمایند. باتری RESS، همراه با هر نوع خازن، نمی تواند بیشتر از 441 پوند وزن داشته باشد و فقط می تواند در هر مسابقه 30 کیلووات ساعت انرژی را تخلیه نماید. این مقدار انرژی از آن چه که در یک گالن بنزین بدون سرب وجود دارد کمتر است. فرمول E یک مکان عالی برای امتحان کردن باتری های سفارشی است، و در صورتی که مسابقان به صورت موفقیت آمیز برگزار شود شانس خوبی وجود دارد که یک دستگاه ذخیره سازی انرژی موفق برای اولین بار معرفی شود.

Spark-Renault SRT formula e race car

Spark-Renault SRT formula e race car



روز مسابقه

بر خلاف مسابقات فرمول یک که طی سه روز برگزار می شوند، تمامی مسابقات فرمول E فقط طی یک روز برگزار خواهند شد، که شامل یک ساعت تمرین و به دنبال آن چهار دور مسابقه ی مقدماتی و سپس یک ساعت مسابقه اصلی می باشد. این شکل برگزاری یک روزه مسابقات از ایجاد اختلال در شهر میزبان مسابقات جلوگیری می کند. وقتی این اتومبیل ها در چاله های خود قرار می گیرند خواهید دید که آن ها به منابع قوی و ولتاژ بالای برق متصل خواهند شد.

Formula E Race Car

Formula E Race Car


قالب مسابقه
هر راننده، در طول یک ساعت برگزاری مسابقه، از دو اتومبیل استفاده خواهد کرد. نه، شما اشتباه متوجه نشدید. دو بار در هر مسابقه، به عنوان قانون مسابقات، یک راننده باید برای سوخت گیری توقف کند و اتومبیل خود را با اتومبیلی دیگر که به صورت کامل شارژ شده است تعویض نماید. این مانند مسابقات اتومبیلرانی Le Mans در دهه 60 نخواهد بود که راننده ها بدون توقف به مسیر خود ادامه می دادند. اتومبیل ها باید درون چاله ها حداقل به مدت 30 ثانیه توقف کنند تا اطمینان حاصل شود که قبل از ورود دوباره اتومبیل به مسابقه کلیه تجهیزات ایمنی به خوبی کار می کنند. در حالیکه استفاده از دو اتومبیل در یک مسابقه برای هر راننده خنده دار به نظر می رسد، در مسابقات MotoGP این موضوع امری عادی است. در آن مسابقات اگر مشکلی مکانیکی به وجود بیاید آن ها موتورسیکلت های خود را تعویض می کنند. هرچند تایرها، باید تا پایان مسابقه دوام بیاورند. پنچر شدن تایر یک استثنا در مورد آن قانون محسوب می شود.

Formula E Race Car

Formula E Race Car


قهرمانی
در پایان هر فصل هم به سازندگان و هم به راننده های قهرمان جوایزی اهدا خواهد شد. قهرمان سازنده ها بر اساس نتایج هر تیم دونفره انتخاب خواهد شد، در حالی که قهرمان رانندگان بر اساس نتایج پایانی هشت دور آن ها انتخاب می شود.

Formula E Race Car

Formula E Race Car


شرکت کنندگان
10 تیم قرار است که مسابقات را برگزار کنند، که حضور آخرین تیم شرکت کننده یعنی Venturi Formula E امروز اعلام شد. این تیم که در شهر موناکو به وجود آمده است، دارای چهار راننده می باشد که شامل موسس شرکت تولید کننده اتومبیل های الکتریکی موناکو و لئوناردو دی کاپریو بازیگر و فعال محیط زیست معروف می شود. شرکت انگلیسی Dravson Racing اگر چه برای فصل افتتاحیه ثبت نام نکرده است، ولی اعلام کرده است که برای فصل 2016-2015 می خواهد با سیستم موتوری که خود شرکت طراحی می کند در مسابقات شرکت کند. نمایندگان آمریکا تیم های Dragon Racing و Andretti Autosport می باشند، که تیم دوم به امید موفقیت های بیشتری که رئیس آن ها مایکل در مسابقات فرمول یک به دست آورده است وارد این مسابقات می شوند.


*اگر چه در حین حمل و نقل اتومبیل ها، تیم ها و تجهیزات برگزاری مسابقات مقدار بسیار زیادی از سوختهای فسیلی مصرف خواهد شد. منبع:مجله پدال

تاریخ : دوشنبه 30 دی 1392 | 02:39 ب.ظ | نویسنده : هومن قرائی مقدم | نظرات

دو خودروی اسپرت مفهومی سری IDx نیسان IDx Freeflow و IDx NISMO در نمایشگاه خودروی توکیو 2013 معرفی شدند، بازخوردهای این دو خودرو به قدری مثبت بوده‌اند که اکنون این خودروساز ژاپنی را مجاب کرده است که یکی از این دو خودرو را وارد چرخه‌ی تولید خود کند. این اطلاعات در طی هفته‌ی جاری توسط اندی پالمر، رئیس بخش محصولات نیسان در نمایشگاه خودروی دیترویت 2014 اعلام شد.

Nissan IDx Freeflow

Nissan IDx Freeflow


وی در مصاحبه با وب سایت Go Auto پس از پرسش‌های زیاد در مورد خودروهای IDx گفت: یکی از آن دو وارد آن چه که ما برنامه‌ی میان مدت می‌نامیم خواهد شد، حال این که ما هر دوی آن‌ها را تولید کنیم هنوز مشخص نیست، من نمی‌گویم که ما هر دوی آن‌ها را نخواهیم ساخت، ولی ما مطمئناً یکی از آن‌ها را وارد چرخه‌ی تولید خواهیم کرد.


پالمر جزئیات این پروژه را آشکار نکرد ولی اشاره کرد که IDx تولیدی جای خالی خودروی اسپرت قبلی نیسان، 240SX (Silvia) را پر خواهد کرد، چیزی که سال‌ها در مورد آن شایعات زیادی مطرح می‌شد.


هنوز بسیار زود است که بتوان این خودرو را رقیبی برای Scion FR-S یا Subaru BRZ دانست، زیرا هنوز چیزی در مورد مشخصات فنی آن نمی‌دانیم. هر دو خودروی مفهومی IDx دیفرانسیل عقب بودند ولی خودروی IDx Freeflow گفته می‌شود که دارای موتوری 1.2 یا 1.5 لیتری و گیربکس CVT خواهد بود. خودروی IDx NISMO نیز که ظاهری اسپرت تر از Freeflow دارد دارای گیربکس CVT بوده ولی یک موتور توربوشارژردار 1.6 لیتری قوی‌تر و دسته دنده‌ی روی فرمان برای کنترل دستی pseudo خواهد داشت.


برای دانستن این که طراحی ظاهری نسخه‌ی تولیدی خودرو چگونه خواهد بود، پالمر می‌گوید که نسخه‌ی نهایی و تولیدی خودرو تفاوت چندانی با مدل خودروی مفهومی نخواهد داشت.


اگرچه طراحی ظاهری هر دو خودروی مفهومی IDx به صورت کاملاً واضح از داتسون 510 دهه‌های 1960 و 70 الهام گرفته، ولی طراحی آن‌ها تحت تأثیر خودروهای اوایل قرن بیست و یکم نیز بوده است. گفته می‌شود پروسه‌ی طراحی خودرو که از طراحی چهارچوب اصلی خودروها تا اعمال آخرین جزئیات آن‌ها می‌باشد تقریباً به اتمام رسیده است. منبع:مجله پدالدو خودروی اسپرت مفهومی سری IDx نیسان IDx Freeflow و IDx NISMO در نمایشگاه خودروی توکیو 2013 معرفی شدند، بازخوردهای این دو خودرو به قدری مثبت بوده‌اند که اکنون این خودروساز ژاپنی را مجاب کرده است که یکی از این دو خودرو را وارد چرخه‌ی تولید خود کند. این اطلاعات در طی هفته‌ی جاری توسط اندی پالمر، رئیس بخش محصولات نیسان در نمایشگاه خودروی دیترویت 2014 اعلام شد.

Nissan IDx Freeflow

Nissan IDx Freeflow


وی در مصاحبه با وب سایت Go Auto پس از پرسش‌های زیاد در مورد خودروهای IDx گفت: یکی از آن دو وارد آن چه که ما برنامه‌ی میان مدت می‌نامیم خواهد شد، حال این که ما هر دوی آن‌ها را تولید کنیم هنوز مشخص نیست، من نمی‌گویم که ما هر دوی آن‌ها را نخواهیم ساخت، ولی ما مطمئناً یکی از آن‌ها را وارد چرخه‌ی تولید خواهیم کرد.


پالمر جزئیات این پروژه را آشکار نکرد ولی اشاره کرد که IDx تولیدی جای خالی خودروی اسپرت قبلی نیسان، 240SX (Silvia) را پر خواهد کرد، چیزی که سال‌ها در مورد آن شایعات زیادی مطرح می‌شد.


هنوز بسیار زود است که بتوان این خودرو را رقیبی برای Scion FR-S یا Subaru BRZ دانست، زیرا هنوز چیزی در مورد مشخصات فنی آن نمی‌دانیم. هر دو خودروی مفهومی IDx دیفرانسیل عقب بودند ولی خودروی IDx Freeflow گفته می‌شود که دارای موتوری 1.2 یا 1.5 لیتری و گیربکس CVT خواهد بود. خودروی IDx NISMO نیز که ظاهری اسپرت تر از Freeflow دارد دارای گیربکس CVT بوده ولی یک موتور توربوشارژردار 1.6 لیتری قوی‌تر و دسته دنده‌ی روی فرمان برای کنترل دستی pseudo خواهد داشت.


برای دانستن این که طراحی ظاهری نسخه‌ی تولیدی خودرو چگونه خواهد بود، پالمر می‌گوید که نسخه‌ی نهایی و تولیدی خودرو تفاوت چندانی با مدل خودروی مفهومی نخواهد داشت.


اگرچه طراحی ظاهری هر دو خودروی مفهومی IDx به صورت کاملاً واضح از داتسون 510 دهه‌های 1960 و 70 الهام گرفته، ولی طراحی آن‌ها تحت تأثیر خودروهای اوایل قرن بیست و یکم نیز بوده است. گفته می‌شود پروسه‌ی طراحی خودرو که از طراحی چهارچوب اصلی خودروها تا اعمال آخرین جزئیات آن‌ها می‌باشد تقریباً به اتمام رسیده است. منبع:مجله پدال

تاریخ : دوشنبه 30 دی 1392 | 02:36 ب.ظ | نویسنده : هومن قرائی مقدم | نظرات

شرکت تویوتا، غول خودروسازی ژاپن اعلام کرد که بیش از شش میلیون خودروی هیبریدی را از زمان آغاز تولید این خودروها در سال 1997 تاکنون فروخته‌ است. مجموع فروش جهانی خودروهای هیبریدی تویوتا و لکسوس تا 31 دسامبر 2013 به شش میلیون و هفتاد و دو هزار دستگاه رسید، که یک میلیون دستگاه اخیر آن‌ها در سریع‌ترین بازه‌ی زمانی ممکن (9 ماه) به فروش رسیده است. 3.2 میلیون دستگاه از این فروش را پریوس به تنهایی به خود اختصاص داده است.

Toyota celebrates hybrid sales

Toyota celebrates hybrid sales


در ماه آگوست 1997 در ژاپن، تویوتا خودروی الکتریکی هیبرید Coaster را معرفی کرد که اولین خودروی هیبریدی تولید انبوه دنیا به شمار می‌رفت، خودروی Prius نیز در ماه دسامبر همان سال عرضه شد. از آن زمان تاکنون، تویوتا به صورت مستمر خط تولید خودروهای هیبریدی خود را گسترش داده است.

Toyota Hybrids sales chart

Toyota Hybrids sales chart


تا ژانویه‌ی 2014، تویوتا 24 مدل خودروی هیبریدی و یک مدل هیبریدی اتصال برقی را در حدوداً 90 کشور و منطقه در دنیا به فروش می‌رساند، و گسترش خط تولید خودروهای هیبریدی آن‌ها هنوز هم ادامه دارد. در دو سال آینده، تویوتا قصد دارد تا در مجموع 15 مدل خودروی هیبریدی جدید را در سراسر دنیا به بازارهای خودرو عرضه کند. از این 15 مدل خودروی هیبریدی Harrier جدید 15 ژانویه در ژاپن و Highlander Hybrid جدید در آینده‌ای نزدیک در ایالات متحده‌ی آمریکا عرضه خواهند شد.

Toyota Hybrid Sales Hit 6 Million

Toyota Hybrid Sales Hit 6 Million


علاوه بر این، تویوتا می‌گوید که به زودی خودروهای هیبریدی خود را به بازار کشورها و مناطقی جدید در سراسر دنیا وارد خواهد کرد.
طبق اعلام شرکت تویوتا، 6 میلیون خودروی هیبریدی که آن‌ها از سال 1997 تاکنون به فروش رسانده‌اند به میزان 42 میلیون تن از تولید و انتشار گاز کربن دی اکسید جلوگیری کرده است که می‌توانست توسط خودروهای بنزینی با اندازه و کیفیت مشابه با آن خودروها تولید شود. آن‌ها همچنین تخمین می‌زنند که خودروهای هیبریدی آن‌ها از مصرف 15 میلیارد لیتر بنزین در مقایسه با میزانی که توسط خودروهای بنزینی هم اندازه استفاده شده است جلوگیری کرده‌اند. منبع:مجله پدال



تاریخ : دوشنبه 30 دی 1392 | 02:32 ب.ظ | نویسنده : هومن قرائی مقدم | نظرات

با شنیدن نام کیا کادنزا، شاید با خود بگویید که یک خودروی یکنواخت و کم هیجان دیگر از خودروساز کره‌ای … ولی با نشستن روی صندلی‌های چرم ناپا و فضای لوکس داخل کابین، همه‌چیز فرق خواهد کرد. تجهیزاتی مانند سقف آفتاب‌گیر پانوراما و دیگر تجهیزات معمول یک خودروی زیر ۴۲ هزار دلار، در کیا کادنزا در اختیار شما خواهد بود. امّا بیشتر اوقات، تأثیری که اولین بار در ذهن آدم شکل می‌گیرد، اشتباه از آب درمی‌آید و بر این اساس، تا قبل از یک بررسی کامل، هنوز این احساس وجود داشت که یک چیزی در کادنزا درست نیست…

Kia Cadenza 2014

Kia Cadenza 2014

نمای بیرونی کادنزا، کاملاً خاص کمپانی کیا است. جلوپنجره منحصر به فرد و فرم لامپ‌های LED، همانند دیگر مدل‌های کیا، در کادنزا نیز به کار رفته است. ضعف بدنه کادنزا نسبت به مدل‌های لوکس شرکت‌هایی مانند ب ام و و آئودی، کاملاً مشهود است. اگر از خودرو خارج شوید و به کیا کادنزا تکیه دهید، کاملاً فراموش می‌کنید که چند دقیقه قبل در یک خودروی گران‌قیمت، مشغول رانندگی بوده‌اید. در واقع، طراحی بیرونی کادنزا، نقاط برجسته زیادی ندارد. چرخ‌های ۱۹ اینچی، طراحی تهاجمی چراغ‌ها، اگزوز دوگانه، چراغ عقب LED، آینه‌های خم‌شونده و برف‌پاک‌کن‌های حساس به باران، از دیگر عناصر طراحی است که کیا در این مدل خود به کار برده است.

Kia Cadenza 2014

Kia Cadenza 2014

خودرویی که برای تست استفاده شده، داری پکیج ۳۰۰۰ دلاری طرح سفید برای طراحی داخلی کابین و همچنین، پکیج تکنولوژی، با همین قیمت بوده و تقریباً با خودرویی مجهز در داخل کابین روبرو هستیم. این موضوع باعث می‌شود تا فاصله بین طراحی داخلی و خارجی که در قسمت قبل هم به آن اشاره شد، بیشتر از همیشه، به چشم بیاید. صندلی‌های چرم سفیدرنگ ناپا، شبیه به صندلی‌هایی هستند که از کمپانی بنز بیرون می‌آیند. خطوط موجود در سقف نیز، بسیار زیباست.


در کابین کادنزا، همه‌چیز مرتب و در جای خود قرار گرفته است. دکمه‌ها و سوییچ‌ها بر خلاف برخی از خودروهای لوکس، بر اساس یک نظم خاص، سازماندهی شده‌اند. ساعت آنالوگ در وسط، نمونه‌ای فوق‌العاده از طراحی‌ها در این کلاس است و تریم چوب فاکس، کاملاً بادوام و فناناپذیر به نظر می‌رسد. عایق‌کاری چرمی، باعث شده تا ورود صداهای مزاحم از بیرون به حداقل برسد و با آرامش و آسودگی خاطر، بتوان در کادنزا، رانندگی کرد. کار با سیستم راهبری نیز بسیار ساده است و واکنش‌های سریعی دارد.

در صندلی‌های عقب، باز هم چرم ناپا به کار رفته و فضای موجود برای پاها، فوق‌العاده است. همین‌طور، مجرای ویژه خنک‌کننده و گرم‌کننده برای صندلی‌های عقب در نظر گرفته شده است.

همچنین، فضای حمل وسایل مناسبی برای کادنزا در نظر گرفته شده و این خودرو می‌تواند ۰/۴۵ مترمکعب بار اضافی با خود حمل کند.

با این همه نکات مثبت در مورد طراحی داخل کابین، باز هم نمی‌توان گفت که یک طراحی بی‌نقص در آن به کار رفته است. یکی از این موارد، خم نشدن صندلی‌های عقب است. کیا در سال ۲۰۱۴، خودرویی لوکس را ساخته که صندلی‌های عقب آن خم نمی‌شوند. به جای آن در وسط این صندلی‌ها، یک فاصله‌ای در نظر گرفته شده که بیشتر برای اسکی‌بازها کاربرد خواهد داشت. با این حال، عدم نوآوری و خلاقیت لازم در این مورد، یکی از تصمیم‌های بد «کیا» در طراحی داخلی کادنزا بوده است.

البته از تجهیزات تکنولوژیک کیا کادنزا نباید غافل ماند. در خودرویی که تست شد، سیستم پخش اینفینتی ساروند با قابلیت رادیو و اجرای فایل‌های صوتی وتصویری همراه با UVO، سیستم SiriusXM، ارتباط بلوتوث و سیستم راهبری با صفحه نمایش ۸ اینچی در دسترس قرار داشت. صدای سیستم صوتی، کیفیت بسیار بالایی داشت. بسته تکنولوژی، یک صفحه‌نمایش ۷ اینچی اضافه کرده بود که برخلاف ظاهر زیبای آن، در عمل کارآیی چندانی نداشت. در مجموع کیفیت محیط داخل کابین، فارغ از مسئله قیمت، سطحی نزدیک به مدل‌هایی مانند کرایسلر ۳۰۰ و تویوتا آوالون پیدا کرده بود.


موتور ۳/۳ لیتری V6 با ۲۹۳ اسب‌بخار قدرت و ۳۴۵/۷ نیوتن‌متر گشتاور، باعث شده تا عملکردی بالا از کیا کادنزا شاهد باشیم و این خودرو بتواند در کمتر از ۷ ثانیه به سرعت ۹۶/۶ کیلومتر بر ساعت برسد. در عین حال، باید درنظر داشت که خودرویی که پشت آن نشسته‌اید، یک ب ام و ۶۰ هزار دلاری نیست و یکی از محصولات کیا است.

سیستم گیربکس ۶ دنده اتوماتیک با قابلیت پدال‌شیفترها که بسیار آسان انجام می‌شود، یکی از عوامل راحتی و در عین حال ایجاد حس اسپرت در پشت فرمان است. البته موقع کار با پدال‌ شیفترها باید مراقب شکستگی آن‌ها بود!، زیرا بسیار «ظریف» طراحی شده‌اند. کیا کادنزا در جاده، مصرف سوخت قابل‌قبول ۸/۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر را دارد، ولی مصرف ۱۲/۴ لیتر در شهر، زیاد خوشایند نیست.

Kia Cadenza 2014

Kia Cadenza 2014

همانند خودروهای جدید لوکس دیگر، کیا کادنزا نیز با سیستم فرمان الکتریکی ارائه شده است. با این سیستم، تقریباً هیچ بازخوردی از سطح جاده احساس نمی‌شود و فرمان‌پذیری خودرو، عملکرد خوبی در پیچ‌ها دارد. بر این اساس، کیا کادنزا تقریباً به هدف خود که سواری خوب و راحت در یک خودروی لوکس است، رسیده است. عملکرد سیستم تعلیق نیز برای رسیدن به این هدف، مؤثر بوده است.


یکی از تکنولوژی‌های جالب در کادنزا، سیستم کنترل حرکت هوشمند پیشرفته است که سرعت خودرو را به نسبت ترافیک پیش‌رو، تغییر می‌دهد و حتی در صورت لزوم خودرو را متوقف می‌کند. با این‌که استفاده کامل از این سیستم در شرایط مختلف، جای سؤال دارد، ولی باز هم در نوع خود، تکنولوژی خلاقانه‌ای است.


قیمت کیا کادنزا در مدل پایه خود، ۳۵ هزار و ۱۰۰ دلار است که باعث می‌شود پایین‌تر از رده قیمتی مدل‌هایی مانند سری ۵ ب ام و، کرایسلر ۳۰۰ و تویوتا آوالون قرار گیرد. مدل تست شده با بسته‌های اضافی، ارزشی به اندازه ۴۱۱۰۰ دلار پیدا کرد که برای یک «کیا»، رقم بسیار بالایی محسوب می‌شود؛ ولی با توجه به تجهیزاتی که در اختیار قرار می‌دهد، معامله بسیار خوبی است. کیا کادنزا از لحاظ موقعیت، در حد و اندازه‌های خودروهای سری ۵ ب ام و نیست، ولی تجهیزات لوکس پایه زیاد آن، بسیار بیشتر از مدلی مانند ‌BMW 528i با حدود قیمت ۱۵ هزار دلار کمتر از آن، است. به علاوه، مدلی که در این‌جا تست شد، در داخل کابین، از 528i طراحی بهتری داشت. شاید دیدن ظاهر کیا کادنزا، توجه کسی را جلب نکند، امّا در عوض، با پول کمتر به راحتی بیشتر دست پیدا می‌کنید. کرایسلر ۳۰۰، مدل دیگری که اشاره شد، قیمتش در حدود ۳۱ هزار دلار است و بنابراین، از این لحاظ در سطح کیا کادنزا قرار می‌گیرد. کرایسلر ۳۰۰ یک موتور ۳/۶ لیتری V6 با ۲۹۲ اسب‌بخار قدرت دارد. کرایسلر ۳۰۰، مانند کیا کادنزا، از بهترین تجهیزات خودروهای لوکس بهره نمی‌برد، ولی با این حال، کابین مجهزی دارد و از این لحاظ با کیا کادنزا برابری می‌کند. چیزی که کرایسلر ۳۰۰ را از کادنزا متمایز می‌کند، سیستم دیفرانسیل عقب و آپشن موتور V8 استlمنبع:مجله پدال



تاریخ : یکشنبه 29 دی 1392 | 01:25 ب.ظ | نویسنده : هومن قرائی مقدم | نظرات

مسابقه طراحی و ساخت خودروی الکتریکی یک نفره  به همت پژوهشکده شهید رضایی دانشگاه صنعتی شریف در سه مرحله طراحی مفهومی، طراحی اجزاء و ساخت و آزمایش خودرو برگزار گردید.

در این مسابقه 36 تیم حضور داشتند. اطلاعات بیشتر در مورد تیمهای شرکت کننده و نتایج را در سایت اختصاصی مسابقات به آدرس http://www.imdc.ir می توانید بیابید.

توجه: این مقاله به صورت اختصاصی برای ‏سایت “پدال“‏ نوشته شده درج تمام یا قسمتی از ‏این ‏مطلب، ‏تنها با ذکر نام سایت و آدرس دقیق این صفحه مجاز است. منبع: مجله پدال : http://www.pedal.ir/%D9%85%D8%AA%D9%81%D8%B1%D9%82%D9%87/%D9%85%D8%B3%D8%A7%D8%A8%D9%82%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%AA%D8%B1%DB%8C%DA%A9%DB%8C/



تاریخ : یکشنبه 29 دی 1392 | 01:12 ب.ظ | نویسنده : هومن قرائی مقدم | نظرات

برای نخستین بار در ماه سپتامبر گذشته از طریق اسناد ارائه شده‌ یکی از نمایندگی‌ها، اطلاعاتی درباره‌ نسخه‌های GTS پورشه کیمن کوپه و باکستر رودستر منتشر شد و اکنون، عکس‌هایی از این دو مدل بصورت مخفیانه گرفته شده اند.

Porsche Boxster GTS

Porsche Boxster GTS


همانند مدل‌های GTS پانامرا سالن، نسخه‌های جدید کیمن و باکستر مبتنی بر مدل‌های S خود بوده و تفاوت آن‌ها دارا بودن موتوری نسبتاً قوی، بهبود شاسی و چندین بازبینی محدود در طراحی ظاهری آن‌ها می‌باشد.

Porsche Cayman GTS

Porsche Cayman GTS


در تصاویری که بدون اجازه‌ی کارخانه‌ی سازنده منتشر شده است، ما می‌توانیم سپر جلوی از نو طراحی شده همراه با کانال‌های هوای اصلاح شده را ببینیم، در عقب خودرو، یک دیفیوزر جدید وجود دارد. در حالی که دو خودروی نمونه دارای رینگ‌های 19 اینچی با تایرهای زمستانی بودند، خودروهای تولیدی دارای رینگ‌های 20 اینچی خواهند بود. انتظار می‌رود چندین ارتقای محدود در رنگ و تزئینات داخلی صورت بپذیرد.


اسنادی که سال گذشته منتشر شدند اشاره می‌کنند که با افزایش 15 اسب بخاری برای موتور هر خودرو، کیمن GTS دارای موتوری با 335 اسب بخار نیرو بوده و باکستر GTS موتوری با 325 اسب بخار نیرو خواهد داشت و هر دو مجهز به سیستم مدیریت تعلیق فعال پورشه خواهند بود.
طبق همان اسناد منتشره پورشه معرفی جهانی این دو مدل را ماه آوریل در نمایشگاه خودروی چین 2014 در پکن انجام خواهد داد و فروش آن‌ها از تابستان امسال آغاز خواهد شد. lمنبع:مجله پدال



تاریخ : یکشنبه 29 دی 1392 | 01:05 ب.ظ | نویسنده : هومن قرائی مقدم | نظرات

تعداد کل صفحات : 4 :: 1 2 3 4

  • قالب پرشین بلاگ
  • مسکن ها
  • ضایعات